Choroba Hashimoto pod lupą

0
229
hashimoto
hashimoto

Nazwa choroby pochodzi od nazwiska japońskiego chirurga – dr Hakaru Hashimoto, który opisał cztery przypadki choroby hashimoto w roku 1912. Terminem, który również może być używany w odniesieniu do tej choroby jest struma lymphomatosa, czyli tzw. „wole limfatyczne”.

Co to jest Hashimoto?

Choroba hashimoto w języku medycznym oznacza przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy. Konsekwencją takiego zapalenia jest stopniowe niszczenie tego gruczołu i spadek produkowanych przez niego hormonów. Hashimoto należy do chorób autoimmunologicznych, czyli takich, w których układ odpornościowy zamiast bakterii czy wirusów atakuje komórki i tkanki własnego organizmu. W tym przypadku atak dotyczy tarczycy.

Objawy Hashimoto

Osoba chora na hashimoto przez wiele lat może nie być świadoma swojej choroby, ponieważ często początkowe jej stadia przebiegają łagodnie i bezobjawowo. Jednak konsekwencje nieleczenia choroby mogą być bardzo poważne. Do jednych z najtragiczniejszych skutków zaliczyć można niepłodność czy też choroby serca.
Dokładna przyczyna tej choroby nie jest jeszcze znana. Lekarze i medycy uważają, że do jej wystąpienia mogą przyczynić się między innymi uwarunkowania genetyczne.
Wśród głównych objawów wskazujących na niedoczynność tarczycy na wyróżnienie zasługują:

  • ciągłe, nieustępliwe uczucie zimna;
  • skłonność do popadania w depresję i złe nastroje;
  • częste uczucie zmęczenia i senności;
  • zwiększenie masy ciała;
  • spowolnienie pracy serca;
  • niepłodność i zaburzenia miesiączki w przypadku kobiet.

Objawy haszimoto rozwijają się powoli, w miarę postępu destrukcji tarczycy i zmniejszenia się hormonów produkowaną przez ten organ. Z czasem nieleczona choroba może dawać o sobie znać w co raz silniejszy i bardziej dokuczliwy sposób. Najpoważniejszą konsekwencja braku wykrycia choroby jest śpiączka. Statystycznie chorych na tę chorobę jest około 2% populacji. Choroba zdecydowanie częściej dotyka kobiet niż mężczyzn, najczęściej spotykana jest u osób dorosłych pomiędzy 45 a 65 rokiem życia oraz dotyczy bardziej rasy białej niż Azjatów czy Afroamerykanów.Osoba, która wykryje u siebie objawy hashimoto powinna zgłosić się do lekarza rodzinnego, który zdecyduje o konieczności oznaczenia stężenia TSH (hormonu tyreotropowego). Szczególnie istotne jest rozpoznanie niedoczynności tarczycy u kobiet planujących ciążę, ponieważ ten stan jest bardzo niekorzystny zarówno dla matki, jak i płodu.

tarczyca
tarczyca

Leczenie choroby Hashimoto

Zapewne w tym momencie wielu czytelników zada sobie pytanie – jak w takim razie wygląda leczenie choroby, której skutki mogą być tak dotkliwe? I tutaj pojawia się odpowiedź, która jest dość niepokojąca, nie tylko dla osób, które cierpią na tę zdrowotną przypadłość, ale ogółu populacji, ponieważ daje ona obraz tego, że człowiek nie posiada metod i wiedzy na temat wszystkiego, a nauka ciągle ma spore pole do popisu. Nie istnieje bowiem żadna skuteczna metoda leczenia przewlekłego zapalenia limfocytowego, które zahamowałoby proces niszczenia tarczycy.

Jak sobie radzić z Hashimoto?

Terapia choroby hashimoto polega na leczeniu niedoczynności tarczycy – przyjmowaniu brakujących hormonów tarczycy „z zewnątrz”. Regularne przyjmowanie brakujących hormonów tarczycy prowadzi do stopniowej normalizacji stężenia TSH i powrotu do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Większość przypadków zachorowania można leczyć ambulatoryjnie. U osób z ciężką niedoczynnością tarczycy lub ze współistniejącymi poważnymi chorobami początkowo konieczne może być leczenie w szpitalu. Preparaty z lewotyroksyną (produkowany syntetycznie środek, który jest identyczny jak hormon wytwarzany w tarczycy i ma takie samo działanie) należy przyjmować codziennie rano, najlepiej o tej samej porze, na czczo, 30–60 minut przed posiłkiem. Przy odpowiednim leczeniu, rokowania dla osób z chorobą hashimoto są dobre. Dzięki terapii możliwe jest przywrócenie odpowiedniego stężenia hormonów i zniesienie objawów niedoczynności tarczycy.

Dieta w Hashimoto

Ważnym elementem wspomagającym terapię choroby jest dieta. Odpowiednio dobrana i dobrze zbilansowana może pomóc w obniżeniu poziomu TSH i co za tym idzie – zmniejszeniu dawki leku przez lekarza. Z jadłospisu należy wykluczyć przede wszystkim żywność wysoko przetworzoną, dania typu fast food, chipsy, słodycze oraz słodkie napoje. Istotnym elementem całości jest odpowiednie nawodnienie organizmu. W tym celu chory powinien wypijać przynajmniej 2 litry wody dziennie.
Dość zasmucającym faktem związanym z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy (w tym również oprócz hashimoto choroby takie jak np. choroba Gravesa i Basedowa) jest ich uwarunkowanie genetyczne. Nie ma żadnej możliwości by wpłynąć na predyspozycje genetyczne osób obciążonych chorobą. Dlatego też często medycy kładą nacisk na to by osoby, u których w rodzinie występują autoimmunologiczne choroby tarczycy wykonywały specjalistyczne badania częściej, niż takie u których w rodzinie brak jest tego typu zachorowań. Ponadto, takie osoby powinny informować lekarzy o wystąpieniu tej choroby u spokrwnionych, aby uniknąć przyjmowania leków mogących wpływać na rozwój choroby.

Komentarze